Justus Moree

In 2016 liet mijn werk helaas weinig deelname aan de wedstrijden toe maar in dat jaar kwam Hoellein met de Inside op de markt.

Ik ben al lang liefhebber van de Climaxx (en de Hoellein bouwdozen) en zag de Inside als de, voor mij, perfecte F5j kist en ik heb dus ook niet lang getwijfeld om hem te gaan bouwen. De 1ste wedstrijd die ik er mee vloog pakte ik de 11 plek met bijna 90% score (was meteen een Persoonlijk Record) en dat gaf mij de drive om er mee door te gaan: Top 10 moet haalbaar zijn met de Inside!

 

Door mijn eigen drive om ook graag met iets anders dan anders rond te vliegen, en het feit dat ik de nieuwe Plus van Vladimir's Models helemaal te gek vind, heb ik in de zomer van 2017 de Inside omgebouwd naar een Twin Boom Inverted V-tail configuratie. Ik heb hem omgedoopt naar InPuls en daarmee heb ik in Oosterland 2017 weer een lekkere 11de plaats kunnen pakken.

 

Zonder de kennis die ik de voorgaande jaren heb opgedaan had ik deze kist zo niet kunnen bouwen en gevoelsmatig kan ik er nog zo veel meer aan verbeteren dat ik deze winter ga focussen op hem helemaal goed te krijgen voor het nieuwe seizoen

 

Deze pagina is ontstaan uit de vele vragen over hoe ik de InPuls gebouwd heb. Ik ben nog steeds bezig met de kist aanpassen en verbouwen tot hij gevoelsmatig helemaal af is. Na het bouwen en testen zal ik het vervolgens hier ook toelichten.. Alle foto's en video's heb ik ook op de multimediapagina bij elkaar staan

 

Als er vragen of op- of aanmerkingen zijn hoor ik het graag. .

De bouw

Zoals gezegd heb ik in 2016 de Inside gebouwd.

Hier hoef ik niet al te veel over te vertellen. Er is meer dan genoeg te vinden over de standaard Inside F5j, ik heb hem helemaal volgens bouwbeschrijving gebouwd en ze vliegt heerlijk!

 

Als Vladimir's Models niet met de Plus op de proppen was gekomen had ik dit hele project wellicht ook helemaal niet opgestart.

Maar ik was erg benieuwd of alle voordelen van dit model die op de website worden genoemdn, ook echt merkbaar zouden zijn..

 

Maar alleen daarvoor een Plus kopen is wel een beetje gek

Hier over nadenkend dacht ik "waarom bouw ik zoiets dan niet gewoon zelf? De losse vleugel van de Inside is zo te bestellen en dan hoeven er alleen een paar staartbomen en wat balsa bij...toch?"

 

 

Voor de afmetingen van de staartdelen heb ik de basisafmetingen afgekeken van de staart van Hoellein's Climaxx.

 

De maximale staartboomlengte lag vast aangezien dit de lengte was zoals ze geleverd werden.

 

Met wat goniometrie van de HAVO heb ik uitgerekend hoe ver de staartbomen uit elkaar moesten komen om op een openingshoek van 110graden te komen. (dat lijkt de standaard in V-staartenland).

 

Alle getallen heb ik toen afgerond naar hele centimeters en naar hoe het netjes uitkomt in de vleugel,

 

Van papier en een paar sateprikkers heb ik een mock-up gemaakt en ik heb het hele spul buiten neer gelegd om er goed naar te kijken.

 

Het meeste wat ik zelf bouw maak ik naar de volgende stelling:

 

"Als het er goed uit ziet, zal het ook wel goed zijn"

 

Ik ben er goed omheen gelopen en mijn gevoel zei mij dat ik goed zat. (dit heb ik ook in de groep modelvliegvriendjes gegooid en die gaven ook hun goedkeuring)

 

Dus dit moest hem gaan worden.

 

 

 

 

Aan de achterlijst heb ik een multiplex versteviging gelijmd waar het bakje in valt.

 

Ik wilde bewust de staartboom boven de flaps uit de vleugel laten komen om zo die flaps niet op te hoeven delen en zoveel mogelijk van de oorspronkelijke bouwdoos te kunnen gebruiken. het buisje laat ik lekker ver uitsteken zodat ik de staartboom daar met tape kan fixeren voor de vlucht.

 

Aan de voorkant moest het bakje aan de vleugelbuis vast komen te zitten om daar ook weer de krachten van de staartboom op de vleugel over te kunnen dragen.

 

Voor de exacte hoek waaronder de staartbomen in de vleugel moeten komen heb ik de bovenkant ervan met een waterpas netjes horizontaal gelegd.

Met de achterlijst van de vleugel vlak op de tafel bleek het instelhoekverschil toevalligerwijs precies 1,5graden. Dat leek mij een veilige keuze dus heb ik dat aangehouden.

 

Ik heb de bakjes eerst voorzichtig gefixeerd met CA en daarna met een papje van epoxy en katoenvlokken vast gezet.

 

 

 

De krachten in het verticale vlak heb ik nu te pakken maar voor de zijdelingse belasting, die m.i. hoofdzakelijk bij de landingen plaats zullen vinden, leek mij dit niet voldoende.

 

Om deze te grazen te nemen heb ik een 1,5mm balsa indekking geplaats tussen de vleugel ribben links en recht van die waar de staartboom tegen aan ligt.

 

Er tussen was het doel. Maar ik kreeg dit na meerdere pogingen niet netjes dus heb ik voor de makkelijke weg gekozen en de indekking op de ribben gelijmd.

 

Om de onstane halve schoenendoos sterk genoeg te maken heb ik de binnenkant van 50grams glasweefsle voorzien. met 2 extra laagjes in de hoek waar de achterlijst over gaat in de indekking.

 

Met deze constructie kan ik de uiteinden van de staartbomen alle kanten op buigen zonder dat ik enige beweging in de vleugel kan terugzien.

 

Ik heb er voor gekozen om alle aansturingen aan de bovenkant van de vleugel te plaatsen.

 

Hier is zowieso al een verstoring van het profiel door de staartboom-constructie en zo kan ik de onderkant van de vleugel 'schoon' houden.

 

 

Tot zo ver de ruwbouw van de nieuwe staartconstructie.

 

Aansturing van de roervlakken regel ik verder na het folieen en daarvoor wil ik eerst alle onderdelen af hebben.

 

Nu moet er dus nog een romp komen.

 

Voordat ik tijd en moeite in een duwprop-opstelling ga steken, wilde ik eerst het concept vliegend hebben en heb gekozen voor een 'makkelijke' klap-proppellor op de voorkant.

Van de originele Inside tekening heb ik de rompzijkanten over genomen en hier naar eigen smaak een leuk vormpje van gemaakt.

Die heb ik met de beoogde accu en een motortje uit de 'grabbelbak' met tape aan elkaar geplakt om te kijken hoe dit uit komt met de ruwbouw onderdelen.

 

Hiermee zat het zwaartepunt veel te ver naar voren en daarnaast heb ik de specificaties van dit motortje eens goed bekeken en dit zou maar marginaal zijn.

 

Enige andere optie die ik had liggen was de Schambeck 1025 die ik ooit in mijn Orca heb gehad. Daar was hij, voor hoe ik hem wilde gebruiken, aan

de lichte kant maar voor dit kistje waarschijnlijk veel te sterk.

 

Maar ik wil nog niets kopen zo lang ik niet weet of het uberhaubt allemaal werkt dus heb ik besloten hem toch te gaan gebruiken.

 

 

Nog een bijkomend voordeel van deze constructie is dat je een compact pakketje over houd. Dit kan in elke auto mee.

Voor de flaps heb ik de originele roerhoorn van de Inside gebruikt en deze aan de bovenkant in de daarvoor bestemde gaten gelijmd.

 

Ik heb de lengte van de servoarm zo gekozen dat ik genoeg uitslag hield om de flaps 80graden omlaag uit te laten slaan en ze ook een heel stuk met de roloreren mee kan laten lopen.

 

Dit laatse kan op mijn Inside niet en ik wilde proberen de reactie op rol een beetje te verbeteren. Als ik kritisch naar de kist moet kijken is dat 1 van de puntjes die wel wat beter mocht worden.

 

Om genoeg uitslag naar beneden te halen moest ik wel een hoekje uit de achterlijst vijlen maar door de versteviging met het glasweefsel aan de binnenkant lijkt dit geen verzwakking van de constructie op te leveren.

En zo gezegd zo gedaan. Ik heb een nieuwe vleugelkit bij Hoellein besteld en ben ik voor de staartbomen uiteindelijk bij Hyperflight terecht gekomen. Zij hebben een flinke diversiteit aan taps toelopende carbon staartbomen in huis en daar heb ik naar beste eer en geweten 2 buizen gekozen die dun genoeg waren om in de vleugel in te bouwen en hopelijk sterk genoeg om de belastingen van de Inside te kunnen verwerken.

 

Ik wilde de vleugel verder onveranderd laten, deels om het vergelijk met de originele romp zo eerlijk mogelijk te houden maar ook om zo de originele buitenvleugels van de Inside te kunnen blijven gebruiken. Dat scheelt bouwtijd en de aanschaf van 4 servo's.

 

Ik heb dus eerst alleen een middeldeel gebouwd en ben daarna heel lang gaan kijken en nadenken over hoe ik die staartbomen het best kan monteren, hoe ik de aansturing van de staartdelen kan realiseren en het geheel toch demontabel kan houden voor transport..

Voor het plaatsen van de staartbomen wilde ik een constructie waarbij ik ze voor transport nog steeds kon verwijderen om niet met een groot onhandelbaar middendeel te eindigen.

 

Hiervoor heb ik een sandwich van glas-1mm balsa-glas om de staartbomen heen gelamineerd om zo 3 halve buisjes te krijgen.

 

Ik heb hiervoor eerst het balsamet water doorweekt en een nacht, om de buis heen gerold, laten opdrogen om de bakjes voor te vormen.

 

Daarna heb ik 1 laagje huishoudfolie om de staartboom gewikkeld. Het bakje heb ik aan de binnenkant met epoxy ingesopt en daar het 50grams glasweefsel met een kwastje in getamponneerd. Het bakje heb ik toen om de buis heen gelegd, de buitenkant ook van epoxy en glasweefsel voorzien en het geheel strak omwikkeld met 'achterkant'van Oracover. (het spul wat je normaal gesproken weggooid)

 

Alles heb ik wat overmaats gesneden en het resultaat na een schuursessie was een perfect passende halve buis die voldoende sterk is om alle krachten van de buis over te brengen op de vleugel.

 

 

Om de voorkant van de staartboom te fixeren heb ik met epoxy en glassnippers de ruimte tussen de staartboom en de vleugelbuis opgevuld.

 

Hiervoor heb ik weer een laagje huishoudfolie om de kop van de staartboom gewikkeld zodat ik deze na uitharden van de epoxy weer kon verwijderen.

 

In de binnenkant van de buis heb ik ook een flinke druppel van dat papje laten vallen zodat de buis boven en onder op zijn plek wordt gehouden.

 

Met de dremel heb ik het vervolgens zover bijgeschuurd dat de buis er goed in vast zit maar ook nog net er uit te trekken is.

En zo sloeg ik meteen 2 vliegen in 1 klap: Ik had nu ook een mooie plek om de flap en staartservo kwijt te kunnen.

 

Dit zijn Dymond D60's geworden omdat ik die al geruime tijd werkeloos in de bak had liggen en ze zich al lang bewezen hebben als betrouwbare servo's.

Voor de staartdelen heb ik de buitenmaten van mijn papieren voorbeeld 1:1 over genomen. Met 4mm Balsa latjes heb ik hier een vakwerkje in gelijmd in een poging het allemaal toch zo licht mogelijk te houden.

 

Een van de achterliggende gedachtes van de kortere V-staart is dat je daardoor geen hele lange neus nodig hebt om te compenseren voor de lange staart. Dit om de massacentralisatie van de kist te verbeteren wat een positieve invloed op het bochtengedrag moet geven.

 

Met minimaal gewicht en een spelingsvrije aansturing in het achterhoofd heb

ik, in navolging van de Plus, gekozen voor torsieveren in de staartroeren.

 

Voor latere de- en montage hoef ik dan alleen maar een haakje in de servo-arm te zetten om het roer met de servo te verbinden.

Maar voordat ik een rompje ging bouwen wilde ik eerst weten waar ik ongeveer met mijn zwaartepunt uit moest gaan komen zodat ik weet hoe lang het rompje moet gaan worden.

 

Aangezien de geometrie van het model is aangepast wilde ik niet blind van het originele zwaartepunt van de Inside uit gaan.

 

Gelukkig zijn hier mooie rekenprogramma's voor te vinden en hier heb ik zo goed als mogelijk de vleugel en staart ingevoerd.

 

Hieruit volgt netjes een bepaald gebied waar je je cg moet hebben voor een bepaalde stabiliteits-marge. Opvallend hierin vond ik dat het rekenprogramme het cg verder naar achteren geeft dan waar ik de Inside op vlieg.

 

Het staartoppervlak is kleiner geworden en de lengte van de staartboom is korter dus ik dacht dat dit zou leiden tot een zwaartepunt dat verder naar voren moet liggen dan bij de Inside. Het rekenprogramma zegt van niet......De eerste vuchten zullen het moetenuitwijzen.

Een zwaardere motor vraagt om een kortere neus, dus heb ik op de goede gok 5cm van de rompzijkanten afgesneden en toen ging het snel.

 

Na een ochtendje met balsa en CA in de weer had ik ineens een rompje en was de ruwbouw klaar.

 

Na een inventarisatie van de voorraad oracover en een tijdje met de foliebout in de weer ben ik aanbeland in de laatste fase van de bouw.

 

De aansturing van de roervlakken en programmeren van de ontvanger.

Voor de Single-Pull aansturing van de staartvlakken heb ik er voor gekozen om de draden aan de buitenkant langs de staartbomen te geleiden.

 

In de staartbomen had de mooiere oplossing geweest maar dan zou ik niet uitkomen met de de roerhoorntjes en zodra het vliegt zie je daar toch niets meer van.

 

qua weerstand denk ik dat dit verwaarloosbaar is aangezien ik aan de voor en achterkant toch weer uit de staartbuizen moet komen om naar de servo en de roerhoorn te gaan.

Nu volgen een paar dingetjes waar ik geen foto's van heb gemaakt.

 

Allereerst de ontvanger. Toen ik besloot om een rompje met de motor in de neus te bouwen wist ik meteen dat er nog meerdere varianten op rompen gingen komen. Aangezien ik geen zin had om voor elke romp een plek voor de ontvanger te verzinnen of ze voor elke nieuwe romp helemaal om te bouwen, heb ik besloten om de ontvanger in de vleugel te verwerken.

 

Dit scheelt een ingewikkelde stekker solderen en, met alleen de aansluitng van de regelaar verwisselen, ook heel veel felxibiliteit in testen van verschillende rompen.

 

Het hele soldeerwerk heb ik ook geen visueel bewijs van en ook hier heb ik wat consessies gedaan zodat ik geen dure ontvanger hoefde te kopen voor wat nog steeds een experiment is..

In tegenstelling tot de 12 kanaals ontvanger in de Inside heb ik voor de InPuls een 8 kanaals ontvanger gekozen. Aangezien er 9 kanalen nodig zijn voor de 6 vleugelservo's, 2 staart servo's en motor heb ik de rolroeren per vleugel op een y-kabel gesoldeerd. bij de InPuls kan ik de rolroeren dus niet zo mooi onafhankelijk van elkaar programmeren zoals dat op de Inside wel kan. Hopelijk valt het mee hoe nadelig dit is op de vliegeigenschappen.

De Maiden-flight

Na uitwegen van het zwaartepunt (waarbij ik veiligheidshalve toch maar een paar mm verder naar voren ben gebleven dan wat het programma aan geeft) zijn we nu eindelijk beland bij het bekende gezegde:

 

"The proof of the Pudding is in the Eating"

 

Of te wel:

 

Al het werk, het nadenken, alle keuzes en consessies m.b.t. het ontwerp en de bouwwijze, moeten nu in de praktijk getest worden.

 

Voor het moment van de waarheid heb ik gekozen voor de lunchpauze van de F5j wedstrijd in Losser (in 2017)

 

Ik heb alle uitslagen maximaal gelaten, ze zijn op het oog ruim voldoende en de proefvluchten zullen uitwijzen of het goed zit.

 

Het filmpje hiernaast laat de 1ste handstartjes en de eerste 2 vluchten zien.

 

Bij de handstartjes leek het zwaartepunt al iets te voorlijk, hier had ik nog wat speling met de accu dus die heb ik maximaal naar achteren in het rompje gelegd en toen kon de motor aan.

 

De Schambeck speelt letterlijk met dit kistje, op zich is dat wel leuk maar de motor is aan de zware kant en mag veel meer dan wat ik er hier mee doe.

(Die is inmiddels ook verkocht een een andere fanatieke F5j piloot)

 

Het bochtengedrag is wezenlijk veranderd en gevoelsmatig is hij veel korter een bocht om te trekken zonder enig moment het gevoel te hebben oncontrolleerbaar te zijn.

 

De reacties op iedere knuppel op zicht is niet heel erg veranderd. maar het hele samenspel van Rol, Richting en Hoogte maakt hem nu dat hij heel graag heel kort de bocht om wil zonder heel erg veel op rechtuistabiliteit te hebben ingeleverd.

Eerste aanpassingen

Het concept werkt!

 

 

En goed ook! maar de 1ste kinderziekte kwam na het filmen pijnlijk naar de voorgrond. Ik had de staartdelen met alleen CA op de staartbomen gelijmd om zo min mogelijk gewicht aan lijm achterop te smeren. Maar tijdens een stuurfout van mijn kant, gevolgd door een veel te snelle duikvlucht, was 1 tikje up voldoende om beide staartdelen van de bomen te rukken en kwam de rest als een herfstblaadje naar beneden gedwarreld. Ik heb de vleugel gelukkig zonder verdere schade uit een maisveld kunnen halen en kon ik terug naar te tekentafel om dit te verhelpen en verbeteren.

 

 

Daarnaasthad ik inmiddels iets verzonnen voor een duwpropromp-opstelling dus dat moest ook komen.

 

Het motortje dat ik eerst als te licht had afgeschreven heb ik er nu toch eens bij gepakt. Dit is een net geen 60gram wegend 28mm buitenlopertje met een kV van 1350omw/Volt. Het dingetje zou 200W leveren met een 9x4 propellortje. zo'n hoogtoerig propje is niet erg efficient maar 200W zou voldoende moeten zijn en hij weegt maar 50gram dus ik ben aan de slag gegaan om hier een rompje omheen te bouwen.

Omdat dit motortje zo veel lichter is dan de Schambeck heb ik hem direct achterin de romp gebouwd. Zo kan ik makkelijk en snel testen of dit misschien toch genoeg vermogen is om te vliegen.

Ik vind hem zo echt veel mooier, dus ik heb mij ook voorgenomen om zeker met een duwprop-opstelling te blijven werken.

Maar met slechts de helft van het vermogen van de Schambeck, op een veel minder efficient propje, zullen er geen brute stijgvluchten te zien zijn.

 

Daarnaast moest er een homp lood en een hele grote accu in de neus om de achter het cg gelegen motor te compenseren, hierdoor was het totale vlieggewicht 10gram meer dan met de Schambeck.

 

Slechts een week na de noodlanding in het mais was de InPuls er al weer klaar voor en was ik te gast op het zweefveld van MVC Delta in zeeland.

 

De klimvlucht op de motor hield inderdaad niet over. Met krap 3m/s duurde die 2 keer zo lang dan waar ik inmiddels aan gewend was maar eenmaal op goede uitgangshoogte was de kist in zijn element en heb ik er meteen hele mooie vluchten mee kunnen maken.

 

 

Hier kan ik mee verder! De duwprop is zeker de mooiste oplossing, of het ook echt minder weerstand heeft dan een prop in de neus zal ik in het midden laten, maar puur omdat ik het mooi vind ga ik er mee door.

 

Feit is wel dat dit kleine motortje totaal ongeschikt is om een 3meter zwever in het F5j spelletje in te zetten.

 

Zo ontstaat een wenslijstje voor de eerstvolgende aanpassing:

 

Een duwprop setup met wat meer vermogen, rond de 300W, die ik met een verlengde as voor in de romp kan plaatsen zodat de motor voor het cg kan.

 

wordt vervolgd!

2de duwprop variant

Wat mij het makkelijkste leek om te proberen was de motor naar voren halen. om te kijken hoeveel dat in lood in de neus zou schelen.

 

Het liefst had ik nu de Leopard motor met reisenauer vertraging uit de Inside ingebouwd maar daar bleek het houten rompje toch nog iets te klein voor gebouwd. Wie wat bewaard heeft wat en uit dezelfde grabbelbak als waar het eerste motortje vandaan kwam, kwam er nog een HobbyKing buitenlopertje tevoorschijn die anderson gemonteerd kan worden. Dit was er ook een van 28mm maar nu met een kV van 1100omw/Volt. Die kan dus een iets grotere prop draaien, wellicht iets efficienter waardoor er iets meer mehanische energie overblijft en hij wel voldoende snel omhoog gaat.

 

Op een webshop met heel veel onderdelen voor o.a.speedboten kwam ik een koppelingetje tegen om een 3,2mm as op een 4mm as aan te sluiten. Daar heb ik een 4mm as bij besteld en een kogellagertje voor die as..

 

Een multiplex motorschotje was snel genoeg gemaakt en een houten spantje waar het kogellager in paste was niet veel meer werk.

 

 

 

Het vliegen

Na een sessie 'creatief met balsa, CA, schuurpapier en wat stukjes Oracover' lag de ver weer een nieuwe romp klaar voor een testvluchtje.

Dan is het nu eens tijd om mijn vliegervaringen op papier te zetten.

 

Dat hij vliegt is wel te zien maar ik heb hem gebouwd om hem te vergelijken met de Inside dus is de hamvraag: Vliegt hij net zo als de Inside?

 

Nee.

 

Ik durf al te stellen dat hij beter vliegt dan de Inside.

 

Dat verschil zit hem niet in de pure prestatie. Als je hem gaat afstellen op beste glijhoek en/of laagste sink kom je m.i. met dezelfde vleugel en vrijwel dezelfde vleugelbelasting op vrijwel dezelfde cijfers uit. Het verschil door de andere staart zal misschien een, in dode lucht, meetbaar verschil opleveren maar of dit in de praktijk te merken is durf ik niet te zeggen.

 

Het grootste verschil zit hem in het bochtgedrag. Ik heb al eerder gezegd dat elke functie op zich (i.e. Rol, Richting en Hoogte) ogenschijnlijk niet heel erg veranderd zijn.

Mijn Inside vraagt in een bocht om redelijk wat richting-input om in de bocht te blijven met ondertussen weer redelijk wat rol-input 'bocht-uit' om niet de bocht in te vallen. Dit heb ik geprobeerd te verminderen door het zwaartepunt naar achteren te halen maar zelfs tegen onvliegbaar aan blijft het nodig om rol tegen richting in te sturen om netjes in de bocht te blijven.

 

De InPuls reageert hier heel anders. Natuurlijk heb je Rol en Richting gecombineerd nodig om de bocht in te zetten maar eenmaal in die bocht heb je veel minder ondersteuning ervan nodig. Als je dan in die bocht up trekt loopt hij heel mooi krap de bocht om.

Ik kan het het beste vergelijken met hoe je een vliegende vleugel de bocht om stuurt. Doordat je nog steeds een richting-functie heb zit het een beetje tussen een conventionele staart en een staartloze kist in.

 

 

 

 

 

Weer een nieuwe romp

Vandaag kwam er een pakketje uit Polen binnen:

 

De Pod van de High Aspect zwever wordt heel netjes geleverd met de 3 onderdelen die ik nog zelf samen moet voegen.

 

 

 

 

Ook de 4-6mm koppeling is deze week binnen gekomen.

1,93Euro inclusief verzendkosten, op de envelop stond dat hij uit Thailand is gekomen...hoe kunnen ze het er voor maken??

Uit een plaat glasvezel heb ik een motorspantje gemaakt voor de Leopard/reisenauer motor.

 

De positie heb ik zo ver naar voren gekozen dat ik nog net bij het inbusboutje van de grote koppeling kan komen

Met een mix van epoxy en katoenvlokken heb ik het spant muurvast in de romp gelijmd.

 

De romp liet genoeg ruimte toe om hem verder naar voren te plaatsen maar dan zou ik er na het plaatsten van de neus nooit meer bij kunnen dus wederom hier weer een compromis moeten zoeken.

 

 

 

Na het vastlijmen van de neus heb ik mijn zeemansoog gebruikt om te kijken hoe ver de accu naar voren geplaatst kan worden.

Achterin heb ik, net als in het 1ste pusher-rompje, een houten spantje gemaakt waar het kogellagertje weer in zit.

 

Ik heb hem bewust wat ver achter de vleugel uit laten steken omdat ik nu met een vrij grote prop ga vliegen en ik een eventuele tik tegen de vleugel wilde uitsluiten.

In dit geval is dat wel prettig want ik wil nog iets leuks inbouwen.

 

Ik ben begonnen met de vleugelzadel aanpassen Dus het gedeelte waar bij de High Aspect de vleugelbouten zitten heb ik er uit gedremeld en de rest op de Inside vleugel pas gemaakt.

 

Zoals je ziet is de nieuwe neus veel langer en iets ruimer zodat ik de componenten makkelijker voorign kwijt moet kunnen.

Na een paar minuten creatief met dremel had ik een mooi vakje voor een 3S1000mAh accu en een plekje waar ik straks de Altis bij de regelaar kan leggen.

Als ik dan alles weer eens in de tuin in elkaar steek ben ik stiekem toch wel weer een beetje trost op mijn eigen creatie.

Achter de spinner heb ik van een plaat glasvezel en plaatje op maat gemaakt die voorkomt dat de propellorbladen te ver naar binnen klappen.

Dan toch even nog een kritische noot: het gewicht.

De laatste keer dat ik heb gewogen was na de 1ste ombouw naar een duwprop, nog die met het kleine motortje achterin en het zwaartepunt evenveel te ver naar achteren. Hier is lood en grote acuu voor in de plaats gekomen ,daar heb ik in Zwaartewaal en Oosterland heerlijk mee gevlogen. Later dus de andere motor met lange as, en evenveel lood om het cg goed te krijgen, waar ik de 1ste ronde op de f5j mee heb gevlogen. Hij vloog er heel erg goed mee maar te weinig vermogen om hem binnen 30 seconden op 180meter te krijgen.

 

 

 

Waar wil ik naartoe in dit verhaal? Ik had dus geen idee meer wat er met het vlieggewicht gebeurd is maar als hij lekker vliegt boeit dat niet. (dat is puur mijn eigen mening overigens)

Nu heb ik dus een hele mooie romp, ik vind hem zo gaaf dat ik deze zeker zo ga laten, met een flinke toename aan vermogen (volgens Reisenauer nu +300W) en slecht 4 gram zwaarder dan de laatste versie.

De weegschaal blijft nu steken op 1252 gram en dat is 70 gram zwaarder dan dat de Inside was. Mijn steeds groter groeiende F5j-hart is er een beetje teleurgesteld over maar ik weet ook dat ik hiermee al hele vette vluchten, met wegklimmen van 20meter hoogte, heb gemaakt dus zo heel erg kwalijk is het niet.

Zeker niet als je in acht neemt dat het aan deze kant van Nederland wat vaker waait en de Inside al bij 7m/s stil in de lucht hing.

 

Ik ga duimen om lekker vliegweer want ik kan niet wachten om hem weer een maiden te geven. Want ik weet dat de basis weining veranderd is dus vliegen zal hij zeker weer doen. Maar hoe? Dat blijft na elke wijziging weer spannend en ik kan niet wachten!

 

Ik zal proberen alle camera's er bij te hebben voor de reportage!